Q-koorts is een ziekte die door een bacterie veroorzaakt wordt, en die in de categorie infectieziekten valt. Deze bacterie heet de Coxiella Burnetii. Deze infectieziekte is overdraagbaar van dier op mens. De dieren die deze ziekte kunnen overbrengen zijn koeien, schapen en geiten), en overbrenging geschiedt door de lucht door inhalatie van besmette uitwerpselen zoals urine, poep en vruchtwater. Q-koorts is niet overdraagbaar van het ene mens op het andere mens, behalve via het vruchtwater van een zwangere vrouw die al Q-koorts heeft.

Iemand die besmet raakt heeft er in eerste instantie vaak geen last van; veel mensen merken het niet eens. Anderen hebben het gevoel een beetje grieperig te zijn. Na de besmetting komt de bacterie in de bloedbaan terecht en via het bloed kan deze bacterie in alle organen in het lichaam terecht komen.

Sommige mensen reageren echter heel heftig op deze besmetting. Vaak ziet men dat deze mensen direct hoofdpijn en ernstige koorts krijgen. Andere symptomen die voor kunnen komen zijn spierpijn, misselijk zijn en overgeven, een longontsteking of een ontsteking van de lever. In deze laatste groep komen mensen vaak in het ziekenhuis terecht. Normaal gesproken krijgt iemand die besmet geraakt is pas na ongeveer 3 weken symptomen.

Op dit moment komt Q-koorts het meest voor in de provincies Brabant en Limburg. Reden hiervoor is dat er veel geitenboerderijen gevestigd zijn.

Wanneer er bij iemand Q-koorts is vastgesteld en er zijn klachten dan schrijft een arts meestal antibioticum voor. Het is wel zo dat ook nadat de klachten verdwenen zijn men nog zeer lang last kan houden van extreme vermoeidheid. Deze vermoeidheid is niet te behandelen, maar het gaat eigenlijk altijd wel over. Iemand die eenmaal besmet geweest is is gedurende een lange tijd beschermd tegen herbesmetting.

Momenteel kunnen mensen niet worden ingeent tegen de Q-koorts simpelweg omdat er geen vaccin is voor mensen. Voor dieren ligt dit anders: geiten, schapen en koeien kunnen wel worden ingeent.

Mindfulness is je bewust zijn van wat er gebeurt, hier en nu, zonder daar over te oordelen of het te willen veranderen. Het is een concentratie op het nu en het accepteren van de gewaarwordingen zo als ze zijn.
Wie aandachtig leeft, heeft meer oog voor het kleine geluk, de fluitende vogel op een stille ochtend, de eerste lentezon op de huid, de geur van pas gemaaid gras. Drinkt bewust een kopje thee, voelt de warmte van het kopje, ruikt de geur en proeft de smaak van de thee. De ervaringen worden daardoor levendiger en intenser en er wordt meer uit gehaald.

Mindfulness vind zijn wortels in oude boeddhistische meditatietechnieken en in het begin was er veel twijfel of dat wel thuis hoort in wetenschappelijke psychologie, maar er komt steeds meer bewijs dat het werkt. In 1979 werd door Jon Kabat – Zinn, een microbioloog, een experiment opgezet. Uitbehandelde patiënten, die moesten leren leven met hun klachten, kregen door aandachtsgerichte meditatie meer grip op hun pijn, hun verdriet en hun zorgen over de toekomst. Door zijn programma: Mindfulness Based Stress Reduction (MBSR) namen de fysieke klachten van patiënten af en ook geestelijk voelden ze zich beter. In het Nederlands noemen we het ook wel aandachtstraining en tegenwoordig gebruiken therapeuten het ter bestrijding van piekeren, depressie of burn-out.

Verschillende onderzoeken laten zien dat het ook positieve effecten heeft bij mensen met chronische pijn, hartklachten, maagdarmproblemen, angststoornissen en slaapproblemen. De effecten houden aan op de lange termijn en verbeteren de kwaliteit van leven.

Mindfulness leert mensen om er echt te zijn bij wat ze doen, voelen en ervaren. Dat heeft een aantal positieve gevolgen. Er blijft bijvoorbeeld minder ruimte over voor piekeren, stress of angst. Gedachten malen soms maar door, zonder dat er een oplossing komt, door te concentreren op het nu, wordt de gedachtestroom onderbroken en hebben de hersenen iets anders te doen.

Er zijn twee vormen van mindfulness beoefening. Bij formele beoefening wordt de tijd en de ruimte genomen om specifieke oefeningen te doen, zoals bijv. zitmeditatie, de bodyscan of loopmeditatie. Bij niet formele beoefening worden de technieken toegepast in het dagelijks leven. Er is aandacht voor alles wat wordt gedaan, gedacht en gevoeld. Vaak worden er ankers gemaakt in de dag, vaste punten, waarbij de aandacht en rust worden gezocht, bijv. elke ochtend bij het opstaan, de rit naar het werk enz. Zo wordt mindfulness steeds meer een onderdeel van je dagelijks leven en wordt een levenshouding.

Het begint vaak met vage klachten zoals een kouwelijk gevoel, traagheid en sneller een vermoeid gevoel. Later kunnen daar veel andere verschijnselen bij komen. De lijst met mogelijke symptomen is vrij lang. Je kunt denken aan duizeligheid, blauwe plekken, obstipatie, tintelingen, artritis, lage lichaamstemperatuur en bloeddruk, allergieën. Dat de schildklier te traag werkt, kan verschillende oorzaken hebben. Soms is de aandoening aangeboren, ofwel congenitale hypothyreoïdie. De schildklier kan dan uit zichzelf niet genoeg schildklierhormonen aanmaken. Daarnaast kunnen antistoffen de oorzaak zijn of de behandeling van een andere aandoening, zoals een te snel werkende schildklier. Er zijn veel vormen van een te traag werkende schildklier.

Vormen van niet-aangeboren hypothyreoïdie zijn onder andere auto-immuunhypothyreoïdie, endemische hypothyreoïdie en thyreodectomie. De eerst genoemde is een veel voorkomende aandoening met als oorzaak antistoffen die tegen de schildklier werken. Bij endemische hypothyreoïdie gaat het om een ernstig jodiumtekort, wat vroeger meer voorkwam dan tegenwoordig. Een te veel aan jodium kan overigens ook een te traag werkende schildklier veroorzaken. Er wordt van thryeodectomie gesproken wanneer na een operatie of behandeling er te veel weefsel is weggenomen of beschadigd. Ook dan kan de schildklier niet genoeg T4 hormonen aanmaken.

Hypothyreoïdie kan eigenlijk alleen door middel van een bloedonderzoek worden vastgesteld. De behandeling bestaat vaak uit het innemen van medicijnen. Ook natuurlijke middelen en supplementen kunnen een oplossing zijn voor behandeling van de traag werkende schildklier.