De Masai is een nomadenstam, die geen landsgrenzen kent. Ze leven in Oost Afrika, voornamelijk in Kenia en Tanzania. Er wordt geschat dat er ongeveer 900.000 Masai zijn, maar omdat er geen goede volkstellingen plaats vinden, is het exacte aantal niet bekend.

Voordat de Europeanen hun intrede deden in het land, waren de Masai een groot en sterk volk. De eerste blanken die rond 1840 naar Kenia kwamen, brachten westerse ziekten mee en omdat het ook een erg droog jaar was, brak er runderpest uit waardoor veel van hun vee dood ging. Daardoor stierven er veel Masai.

De Masai geloven dat de god Engaï hun het vee heeft gegeven, daardoor dachten ze ook lang dat al het vee op aarde van hen was. Ze namen vaak vee, dat aan andere stammen behoorde, wat aanleiding was voor vele oorlogen. Toen de Masai verzwakten, verloren ze veel van die gevechten en raakten zo ook veel land kwijt. Later wanneer de Engelse bezetters de grond gaan verdelen verliezen ze nog meer grond en zelfs nu nog wil de regering van Kenia stukken van Masai grond afnemen om bij het Serengeti nationaal park te voegen.

Ondanks de groeiende moderne civilisatie slagen de Masai erin om hun eeuwen oude tradities te bewaren, maar deze leefwijze staat wel sterk onder druk. Masai hebben grond nodig voornamelijk als weide grond voor hun vee, dat is heel belangrijk voor de Masai.

De Masai eten bijna alleen maar vlees van hun vee, zoals koeien, geiten en schapen. Wilde dieren en vis of kip staan niet op hun menu en ook producten van de landbouw werden vroeger nauwelijks gegeten. Tegenwoordig eten de Masai ’s ochtends een pap gemaakt van maïsmeel. Ze eten niet veel groenten en fruit, maar zijn toch goed gezond.

De Masai drinken ook de melk van hun vee. In droge tijden, wanneer de koeien weinig melk geven, drinken ze ook wel bloed van de koeien. Dit gebeurd wel volgens een speciale traditie.

Er wordt een gezonde koe uit de kudde gezocht, de hals wordt afgebonden met een riem en met pijl en boog schiet de eigenaar van het dier in de hals. Het bloed word opgevangen in een kalebas tot er ongeveer een halve liter in zit, dan wordt de wond dicht geduwd, zodat het bloeden stopt. De koe mag weer naar de kudde en leeft gewoon verder, deze koe word zeker 4 weken met rust gelaten om zijn krachten te herstellen. Bij het bloed wordt melk gedaan en dat mengsel wordt opgedronken, het geeft de Masai kracht.

De huiden van het vee worden gebruikt voor de huizen en van de botten maken ze bijv. kammen.

De Masai verzamelen ook honing van de grondbijen, want de Masai houden van zoete dingen.

Zoete thee betekent voor hen welkom en het gaat me goed .De honing wordt door de mannen heel voorzichtig opgegraven, ze vinden hem ongeveer een meter diep onder de grond. Grondbijen zijn veel kleiner als de bijen die wij kennen en ze steken niet.

Tegenwoordig kun je ook een bezoek brengen aan een Masai stam. De Masai die langs een toeristische route leven, zijn hier aan gewend geraakt en ze proberen er iets mee te verdienen. Vaak worden de groepen toeristen onthaald met een kleurige, rumoerige dans en een demonstratie van het springen. Traditioneel moeten Masai jongens over een aantal koeien springen om te laten zien dat ze man zijn. Volwassen mannen laten graag zien, dat zij over meer koeien kunnen springen. Je mag ook kijken in de huizen en het plaatselijke schooltje en er zijn verkopers die Masai sieraden aanbieden.