De nazcalijnen van Peru
In het zand van de pampa’s van Jumana en Nazca in Peru zijn tekeningen te vinden. Dit zijn de lijnen van Nazca, zogenaamde geogliefen. De lijnen stellen figuren voor en geometrische vormen. De hoogvlakte van Peru is een van de droogste gebieden op aarde. De gemiddelde jaartemperatuur is vijfentwintig graden Celsius. Er valt bijna geen regen en het is bijna altijd compleet windstil. Hierdoor zijn de lijnen al heel lang bewaard gebleven. Naar schatting zijn ze tussen 200 voor en 600 na Christus gemaakt door de Nazca en Paraca Indianen. De Nazca waren een volk dat tussen 300 en 100 voor Christus tot 600 na Christus de Peruaanse hoogvlakten bevolkten, tot Inca-invasies de ondergang van hun rijk betekenden. Sinds 1990 zijn de lijnen toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst door UNESCO.
Geschiedenis
De lijnen van Nazca worden voor het eerst in de literatuur genoemd in 1547. Toen bezocht de ontdekkingsreiziger Cieza van Leon het gebied en maakte vermelding van de lijnen. Maria Reiche en Paul Kosok, wiskundigen, ontwikkelden een hypothese over mogelijke astronomische betekenissen van de lijnen en figuren. Maria Reiche heeft veel bijgedragen aan de bescherming van de lijnen. Archeologen Erindel en Isla deden meer dan 650 opgravingen bij hun veldonderzoek en ontwikkelden hun eigen theorie. Rond de gegraven lijnen vonden zij kleine kuilen met landbouwproducten en dieren. Ze stelden dat het rituele kanalen waren om eventuele regenval te vervoeren. Er werd geen afvoerpunt gevonden van de kanalen en ook het waarom bleef een raadsel. Daarnaast valt er maar enkele millimeters regen per jaar. Deze theorie is dus nogal omstreden gebleken. Een andere omstreden theorie is die van Erich von Däniken dat buitenaardse wezens de lijnen zouden hebben gemaakt of op zijn minst de indianen zouden hebben geholpen. Nog een andere theorie benadrukt de spirituele betekenis van de lijnen.
De lijnen lijken op eenvoudige ploegvoren. Het oppervlak van de pampa heeft een laag donkerrode grind. De kleur is een gevolg van de oxidatie. Direct daaronder zit een laag met heldergele kiezels. De bovenste laag is weggehaald en er zijn stokken gebruikt om het verloop van de lijnen aan te geven. De stenen die zijn weggehaald liggen nu nog opgestapeld bij de figuren. De breedte van de lijnen varieert van veertig tot honderdtien centimeter.
Figuren
De tekeningen en lijnen vormen geometrische figuren, meanders, dieren, doolhoven en nog een aantal andere vormen. Het duidelijkste zijn de tekeningen van de dieren: vogels (zoals condors, kolibries, meeuwen, papegaaien, pelikanen), aap, spin, slak, leguaan, hagedis, slang, hond, lama en een orka. Tussen de tekeningen staan veel spiralen en rechte lijnen. De meeste figuren zijn op de vlakke meseta gemaakt. De rest bevindt zich op de hellingen. Deze laatste figuren stellen mannen voor omringd door rechte lijnen.
De lijnen en figuren bestrijken een gebied tot 800 vierkante kilometer. De langste lijnen zijn wel tot 275 meter lang. De lijnen en figuren zijn het beste zichtbaar in de schemer en vanuit de lucht. De mensen die de lijnen hebben gemaakt, bleken over veel geometrische kennis te beschikken. Tot op heden is niet bekend wat het doel van de lijnen is geweest.
Bronnen
Aveni, A.F. (2000). Nazca: eight wonder of the world? London: British Museum Press.
Silverman, H., & Proulx, D.A. (2002). The Nasca. Maulden and Oxford: Blackwell Publishers.